Tunezja, Hannibala

sos beszamelowy Około 1 100 roku p.n.e. na wybrzeżu Tunezji wylądowali Fenicjanie, wywodzący się z terenów dzisiejszego Libanu, znani jako lud trudniący się handlem. W 814 roku p.n.e. założyli Kartaginę, która stała się stolicą ich zachodnich posiadłości. W krótkim czasie miasto zyskało rangę ważnego ośrodka wojskowego i handlowego w południowym rejonie Morza Śródziemnego. Z racji położenia pełniło też funkcję obronną w stosunku do położonych na pobliskiej Sycylii miast fenickich. Wpływy Kartaginy objęły wybrzeża północnej Afryki i dotarły aż po Hiszpanię i Sardynię. Kartagina popadła w konflikt ze starożytnym Rzymem. Rywalizacja obu mocarstw o prymat w Starym Świecie była przyczyną trzech wojen. Podczas I wojny punickiej (264-241 rok p.n.e.) Kartagina utraciła na rzecz Rzymu niemal całą Sycylię. W 30 lat później nieomal rozgromiła potężnego rywala. II wojnę punicką zapoczątkowało przejście przez Hannibala granicznej rzeki Ebro w Hiszpanii i jego marsz na Rzym. Armia Hannibala liczyła 38 000 piechoty, 8 000 jeźdźców oraz 37 słoni. Słynny wódz przeprawił się z nią najpierw przez Pireneje, a potem przez Alpy, zadając przeważającym liczebnie oddziałom rzymskim dotkliwe straty. garnitury ślubne